Nou, vooruit dan maar! Ik zit met m´n lekkere kontje (admit it!) in Spanje en het is warm enzo. Het is hier allemaal zo standaard als een ik weet niet wat. Echt alles wat je denkt te weten over een plek als Lloret de Mar, de looks, de mensen, de muziek, de zwembaden en nog meer van die standaardmeuk: het is allemaal waar! Ik maak me daar absoluut niet druk om, iets wat ik in principe normaal wel zou doen en ook eigenlijk in eerste instantie wilde gaan doen. Maar als ik me daar druk om zou maken zou ik het waarschijnlijk nog warmer hebben dan dat ik het nu al heb.
Boyd zit de hele dag te ds´en (het spelletje dat ´ie vorig jaar ook zo´n beetje de complete vakantie speelde en dat sinds die vakantie nooit meer is gespeeld door mij en dus nu in principe is omgedoopt tot Boyd´s vakantiespelletje; Advance Wars, voor degene die het echt willen weten), Thierry heeft sinds de aankomst het grootste gedeelte van z´n tijd besteed aan het overdragen van z´n (deels onterechte) frustraties over deze plek aan ons en Wienand is Wienand. Winelewapsa, Wonnelewopwop en Wapseflap. Ik heb ondertussen flink wat uren doorgebracht in het zwembad en ben daardoor dus ook hopeloos verbrand. Als ik rood haar zou hebben zou mijn huid op dit moment paars zijn. Gelukkig heb ik blond haar.
Party´en is hier wel tof. Die kleine, lelijke kut Louis Vuitton-tasjes waarmee 60 procent van de jongens hier rondlopen niet. De Ray Ban zonnebrillen van Thierry zijn daarentegen wel erg tof, maar de gruwelijk scheve verhouding tussen het aantal jongens en meisjes echt alles behalve.
Ik ga powernappen en vragen aan het zestienjarige jochie naast me of hij al haar op z´n teelballen heeft.
Groetjes!
