Het is weer eens zondag. Het komt regelmatig voor dat het zondag is, dus dat is verder niet heel interessant. Wat ik vrijdagmiddag meemaakte vind ik dan wel weer interessant. Ik denk namelijk dat ik de belichaming van Jezus heb gezien. Een stevige uitspraak, ik weet het.
Het begon vlak nadat ik met Thierry aankwam in het Vondelpark te Amsterdam. Het was weer echt te belachelijk warm buiten, dus dan moet je daar ook van profiteren. Met handdoeken en blikjes Jupiler op zak waren we wat mij betreft redelijk goed voorbereid op een middagje zweten in het zonnetje. We besloten een plekje aan het water in beslag te nemen, omringd door slapende mensen, neukende eenden, neukende mensen en slapende eenden. Niks rustgevender dan slapende eenden natuurlijk! Niet lang nadat we ons eerste Belgische sapje naar binnen hadden geslagen gebeurde het. Er kwam een man, leeftijd rond de 75 schat ik, met wat vis-equipment en een schattig maar lelijk hondje aangezet. We konden natuurlijk niks anders dan elkaar vreemd aankijken, ik bedoel, een oude man in pak (inclusief stropdas) met klein maar lelijk hondje en hengel tussen de neukende eenden en slapende mensen op een warme dag… apart gewoon.
Ik merkte dat we niet de enigen waren die vreemd tegen de man aankeken, ook de eenden vonden het overduidelijk een opvallende verschijning. De man trok zich er echt absoluut geen reet van aan en stalde z’n stoeltje, hengel, (GROTE) visnet en hondje (met z’n riem aan een haring in de grond) en gooide wat spul in de vijver, waar vissen vast gek op zijn. De man stroopte z’n mouwen op en zette z’n zonnebril op. Vervolgens zei hij tegen z’n hondje dat ‘ie stil moest zijn, aangezien dat lelijke beestje z’n bek echt niet kon houden. Thierry en ik gooiden er nog maar een Jupiler’tje in en besloten verder te genieten van het zonnetje.
Niet heel veel later begon de pieper op de hengel van de man als een gek te piepen en het hondje als een gek te blaffen. Genoeg reden dus om de man eens te bekijken. De man stond op en pakte z’n hengel, die aardig krom trok. Nog meer reden om eens goed te kijken naar wat er nou precies gebeurde. De man begon heel koelbloedig aan z’n molentje te draaien en had alles echt volledig onder controle. Zoveel rust als die man uit stond te stralen heb ik echt nog nooit van m’n leven gezien. Ik zag de lichtstralen bijna van de man afstralen! Vervolgens haalde de man de buit binnen en wtf! Echt waar, de soiz van de karper die de man binnensleurde was echt sick! Met gebruik van z’n belachelijk grote net haalde hij het beest op de kant, onder toeziende ogen van ongeveer het hele Vondelpark.
Alsof er helemaal niks was gebeurd werd de karper door de man weer terug in de vijver geduwd. Thierry en ik keken elkaar aan en begrepen het niet helemaal. Dit gebeurde in het verloop van de middag nog twee keer, waarbij de karpers per keer weer groter leken. Terwijl iedereen een beetje verbaast was en de man zich nog steeds geen fuck aantrok van alle telefoontjes waarmee hij gefilmd werd, zijn Thierry en ik maar dronken geworden en is mijn linkerarm gruwelijk verbrand.
De belichaming van Jezus, zeg ik je!
Amen
Tweet This Post
posted by Ronald Goeman in
Uncategorized and have
No Comments