Wat mij betreft had dit geen grap hoeven zijn!

Geert burgemeester in DellyT0wNNNNNNNN

Laat die blonde rakker maar hierheen komen!

Tweet This Post

Ik heb al een tijd niet meer geschreven over mijn toiletleven en ik moet toegeven dat ik het een beetje mis. Het lijkt tegenwoordig wel alsof op de wc zitten minder belangrijk is geworden in mijn leven. Alsof ik tegenwoordig niet meer de tijd neem om er echt even voor te gaan zitten, ondanks dat ik het wel vaak zittend doe.
Het nadeel van mijn twee meter+ is vooral dat de afstand vanaf mijn hoogte tot de gemiddelde toiletpot bovengemiddeld groot is. Eén van de grootste voordelen van jongetje-zijn is (naast het niet hoeven baren van een kind) staand plassen. Staand kunnen plassen is echt heel erg fijn. Ik geniet er volgens mij al sinds m’n vijfde van. Maar door de jaren heen begon ik steeds meer te merken dat het lastiger werd. Vooral het beginnen bleek steeds moeilijker voor me. Het moment dat je het laat stromen werd voor mij steeds meer een moment van de waarheid. Door mijn toegenomen (lichaams)lengte werd ik steeds meer afhankelijk van het lot. Een schone afloop was al lang niet meer zo vanzelfsprekend als toen ik nog een jochie van één meter vijfenzeventig was.
Het werd tijd voor maatregelen. Ik heb er ook een tijdje over nagedacht en ben uiteindelijk tot een conclusie gekomen. Een vrij eenvoudige conclusie waarvan ik me nu ook echt afvraag waarom ik er in godsnaam zo lang over heb gedaan er tot te komen. Het was tijd om dat staand-plassen-is-een-voordeel-idee weg te pleuren en een vrouwelijke kant van mezelf te accepteren. Zittend! Fuck yea! Zo simpel, maar zo doeltreffend(!).
Ja, de dag dat ik me realiseerde dat ik ook gewoon voor een plas moest gaan zitten is voor mij nog steeds bijna net zo’n belangrijke dag als de dag dat ik te horen kreeg dat m’n ontslag bij Cendris was doorgekomen.

En ondanks dat ik de actie ‘Ik blijf staan’ (over vervrouwelijking van mannen, al je lichaamshaar scheren, roze shirts dragen en al dat soort shit) die oproept om niet zittend te plassen als man echt gruwelijk waardeer, moet ik helaas toegeven dat ik m’n twee meter helaas als slap excuus gebruik om gewoon lekker te zitten.

Later!

Tweet This Post

Fuck bier! Van bier krijg je hoofdpijn! Alleen maar Amstel bier drinken afkomstig uit een tap is niet chill! Dronken zijn wel, maar hoofdpijn hebben niet! Kutbier

Tweet This Post

Ik ga voor het eerst een stuk tekst aan iemand opdragen. Niet iemand die is overleden (hoewel ik het misschien niet eens door zou hebben als deze persoon plots zou zijn overleden, aangezien ik hem echt nooit meer zie), maar iemand waarvan ik toch altijd mag aanhoren dat ‘ie mijn teksten leest. Ik heb het in dit geval over iemand waarmee ik toch flink wat jaren Oosterse etenswaren en potjes groenten heb mogen bijvullen in een supermarkt. Iemand die sinds een aantal jaren gruwelijk geobsedeerd is geraakt door zijn eigen lichaam en tegenwoordig zichzelf heeft verlaagd tot het ordinair inschenken van glaasjes cola gemixt met veel te weinig Bacardi. Iemand die nooit enkele moeite had sterke verhalen op een redelijk grappige en vooral geloofwaardige manier over te brengen op mij (klootzak!). Een jongen die altijd plechtig beweerde dat hij een Sony fan is/was en daarbij vooral veel liefde had voor Metal Gear Solid –spellen. Iemand die ondanks deze openlijk verklaarde liefde voor PlayStation, honderd jaar heeft gewacht tot het eindelijk daadwerkelijk kopen van de PlayStation 3 (als het waar is wat ‘ie me vorig jaar vertelde…). Een door de eerder genoemde obsessie tegenwoordig redelijk breed door het leven gaande persoon, die een tijd geleden een relatie had waarvan ik zeker weet dat hij er vijf jaar geleden niet aan was begonnen. Iemand die sinds een jaartje ongeveer twee scheten en een harde boer van mij vandaan woont, maar waarmee ik sindsdien NOOIT meer enig contact heb gehad waarbij ik niet dronken was of niet onderweg was of niet in een trein zat. Ja, deze blog die ik nu schrijf wil ik graag aan deze persoon opdragen. Alsjeblieft!

Later!

Tweet This Post

Mooi moment om maar weer eens wat op te schrijven, dacht ik zo. Vooral omdat ik eindelijk weer kan typen zonder dat ik eerst drie kwartier etenswaren en andere smerigheid uit m’n beugel moet peuteren. Jaha, het is namelijk eindelijk zover. Niet dat smerigheid in je beugel ook maar een beetje invloed heeft op hoe ik type, trouwens. Maar het is dus zover, dat lelijke, ijzeren gedrocht is weg! Eindelijk weg!

Je hoort mensen die er één hebben meestal wel zeiken over hun beugel, vooral dat ze het gewoon heel kut vinden. Als ik eerlijk ben heb ik trouwens nog nooit iemand over z’n beugel horen zeiken, maar ik kan me nu heel goed voorstellen dat mensen die een beugel hebben er wel veel haat tegen dragen. Ik heb hem in ieder geval iedere dag trouw de hele dag door gehaat, kan ik wel zeggen. Het mooiste is dan ook dat na die bijna-3 jaar dat ik hem gedragen heb, mijn tanden zoveel witter zijn dan ik had verwacht. Ik had echt gele aanslag of weetikveelwat verwacht. Het bleek dus uiteindelijk een stuk witter allemaal. Ondertussen heb ik al wel de voorkant van m’n tong opengeschraapt aan de draadjes die ik nu achter m’n tanden geplakt heb, dus van een volledige herstelling is nog niet helemaal sprake. Dat drukt de pret natuurlijk absoluut niet, blij ben ik namelijk wel!

En nu ga ik er weer mee stoppen. Ik heb net zo’n complete opwarmbak met lasagne naar binnen gestouwd en voel die darmen alweer flink opspelen. Het is werkelijk een genot om weer naar de wc te gaan thuis, als ik hier op het boven-toilet zit en m’n rug strek kan ik namelijk genieten van mijn felwitte tanden in de spiegel tegenover de wc

Later!

Tweet This Post