Het is weer weekend en ik zit op dit moment thuis. Ik ben echt absoluut niks aan het doen. Hoewel, ik doe wel iets, maar het is allemaal niet productief ofzo. Als ik na ga wat ik tot nu toe heb gedaan vandaag kom ik tot een vrij bijzonder lijstje. Ik ga hem ook in lijstvorm neerzetten. Niet dat dat ook maar iets toevoegt aan de dingen die er in staan, maar lijstjes zijn leuk.

Dingen die Ronald Goeman tot nu toe heeft gedaan op z’n vrijdagochtend/middag:

1. Nadat ik wakker werd heb ik uiteraard eerst even gegeten en gedoucht om vervolgens mijn nieuwste aanwinst uit te checken. Onder mijn nieuwste aanwinst versta ik een Nintendo DS spelletje genaamd ‘Elite Beat Agent’. Ik ben er na 1 dag spelen al helemaal verslaafd aan geraakt. Waarom dit in mijn bijzondere lijstje staat is eigenlijk heel simpel. Je bestuurt namelijk drie mannelijke cheerleaders door mee te tikken op de melodie van muzieknummers. Drie mannelijke cheerleaders… Dansend op muziek als ‘YMCA’ en mijn persoonlijke favoriet ‘Canned Heat’ (Jamiroquai). Redelijk bijzonder toch?

2. Ik heb op internet een Japanner van mezelf gemaakt. Jep, een Japanner. Ik heb echt een heerlijke site gevonden waar je een 3d weergave van je eigen hoofd kunt maken, om er vervolgens Japanse kapsels op los te laten. Het resultaat mag er dan ook zeker zijn in mijn geval! Oordeel zelf maar…

Ok, heel erg Japans ben ik hier nou ook weer niet, maar het gaat om het idee

Eigenlijk houdt het lijstje nu al op. Misschien valt ‘ie wat tegen. Het kon na mijn aankondiging ook alleen maar tegenvallen natuurlijk. Mijn excuses! Ik laat het sowieso hierbij. Mijn Agents moeten nog even hun best doen om geheel synchroon ‘Material girl’ uit te dansen

Later!

Tweet This Post

Ik heb uiteraard na deze tweede periode van stilte nagedacht. Ik heb even nagedacht over mijn blog-schrijf-strategie. Wat bij mij voor de meeste voldoening zorgt, is reacties ontvangen in reallife. Het is leuk om met mensen te praten over iets waar ik over heb geschreven. De laatste tijd schrijf ik een stuk minder fanatiek dan in de beginfase zo’n twee maanden geleden. Dat was natuurlijk te verwachten, want het was deels een ingeving. Die ingeving die zwakt langzaam wat af, maar het is niet zo dat ik daardoor ook helemaal stop met schrijven. Ik denk zelf namelijk dat vier keer in de week een lap tekst schrijven op een gegeven moment steeds minder boeiend wordt. Daarom heb ik besloten om niks te gaan forceren en alleen te schrijven wanneer ik echt een mooie creatieve uitbarsting aanvoel. Ik wil namelijk wel dat er uberhaupt mensen zijn die dit zo nu en dan even checken

Op dit moment knalt er zo’n creatieve uitbarsting door mij heen! Mooie reden om dus vanuit Amsterdam het één en ander op te schrijven. Wat mij zojuist is overkomen is echt absoluut niet chill geweest. Het was echt een hel. Ik kwam rond 9.05 uur aan in de zaal voor mijn hoorcollege. Nadat ik ging zitten begon rond 9.20 uur mijn maag op te spelen en voelde ik dat ik binnen nu en een halfuur echt even een toilet moest gaan opzoeken. Aangezien we altijd pas om 9.45 uur een plaspauze krijgen en ik rond 9.30 uur de boel al behoorlijk moest aanspannen, kun je begrijpen dat ik niet heel veel heb opgevangen van dat laatste kwartiertje college. Ik snelwandelde rond 9.46 richting het dichtst bijzijnde toilet, waar ik tot mijn grote schrik zo’n schoonmaak karretje de ingang zag blokkeren. De lokale schoonmaker was de toiletten grondig aan het schoonmaken! Dat betekende voor mij dat ik een alternatief moest gaan zoeken. Op de vraag waar het andere toilet is antwoorde de schoonmaker in gebrekkig Nederlands iets waar ik niet heel erg veel mee kon. Ik moest kalm blijven! Na wat rondvragen ontdekte ik dat er redelijk in de buurt een ander toilet was. Eenmaal daar aangekomen kon ik mijn geluk niet op! Ein-de-lijk even dat momentje van opluchting! Helaas was dat iets te vroeg gejuicht, want ik stootte op een klein probleempje. Ik zal proberen duidelijk uit te leggen wat mijn probleem daar was. De deur van het vrij kleine toilethok zat op zo’n 30 cm van de toiletpot. Dit betekent voor mij (ik heb lange benen! Hele erge!) dat ik NIET normaal plaats kon nemen op die toiletpot. Ik moest echt een soort yoga houding aannemen om fatsoenlijk m’n ding te kunnen doen… En dat is echt een hel! Vervolgens bleek ik echt helemaal in het wc-rol-apparaat te moeten kruipen om er fatsoenlijk wat schoonveeg materiaal uit te krijgen, wat de hel waarin ik mij bevond er niet aangenamer op maakte. Het is uiteindelijk wel helemaal goed gekomen, maar mijn liefde voor toiletschoonma(a)k(st)ers is er niet op vooruit gegaan!

Moraal? Plaats die toiletpotten in godsnaam niet op minder dan een halve meter van de deur!!! Bij voorbaat dank!

Later!

Tweet This Post

Ok, één klein dingetje deze keer. Ik hou niet zo van zeiken, maar aangezien het te makkelijk is doe ik zo’n beetje niks anders dan zeiken. En dan bedoel ik natuurlijk niet zeiken als plassen. Het gaat natuurlijk over zeiken over dingen die ik kut vind en waar ik me aan erger. Het was vanavond weer een echte doordeweekse voetbal-kijk-avond. Bekerwedstrijden. Ik kan wel zeggen dat voetbal me niet superveel interesseert, maar dan zou ik liegen. Waar ik alleen niet tegen kan (naast de achterlijke bedragen die er in de voetbalwereld rond geknald worden en smerige botbreuken na gore overtredingen) zijn die analyses na wedstrijden. Wat een ongelooflijke bullcrap is dat zeg! Een wedstrijd analyseren is echt het makkelijkste ‘beroep’ op deze hele wereld. Zelfs hamburgers omdraaien bij de McDonalds vereist meer inzicht dan het analyseren van een voetbalwedstrijd. Crap als ‘In dit geval had die speler hier moeten staan, in plaats van daar’ of ‘Ja, en dan rondt ‘ie het heel mooi af’ trek ik echt heel slecht. Hoe kunnen we dat in godsnaam serieus nemen? Als ze dan ook nog eens de boel stil gaan zetten en lijntjes en kleurtjes gaan aanbrengen op het scherm wordt het helemaal een hel. Welke randdebiel heeft dat verzonnen?? Er is een reden dat mensen na hun zevende niet meer naar Sesamstraat kijken! Ik wil dan ook bij deze Jan van Halst officieel erkennen als irritantste analyst (lees: lul) op deze planeet. Sinds ik hem voor het eerst zag analyseren op Talpa heb ik al een hekel aan die man. Voetbal analyseren, verschrikkelijk maar vooruit. Het walgelijk irritante geslis daarbij kan ik dan ook nog wel accepteren, maar dat glimmende hoofd erbij plus het introduceren van zo’n debiel Sesamstraat systeem om zinnen als ‘kijk, hij staat niet goed te verdedigen’ met pimpelpaarse figuurtjes te onderbouwen maakt mijn ergernis compleet. Echt, haal het alsjeblieft van de televisie en zendt er voor in de plaats maar weer belspelletjes uit, dat wordt tenminste door knappe meiden met dikke tieten gepresenteerd.

Weltruste!

Tweet This Post

Fuck zeg! Ik weet niet wat er de laatste tijd aan de hand is, maar het lijkt wel alsof het steeds vaker gewoon gezellig is in Den Helder. Ja, dat is een vreemde zin en ik heb hem echt vier keer nagelezen voordat ik deze zin neerknalde. Ondertussen ben ik alweer een zin verder en begint het besef van die eerste zin door te dringen. Eigenlijk is het de tweede zin, want ik begon met ‘Fuck zeg!’, wat in principe ook een zin is. Op deze manier een tekstje schrijven is trouwens wel heel erg flauw dus laat ik stoppen met het analyseren van wat ik schrijf. We zijn nu vijf zinnen verwijderd van die tweede zin. Een zin die ik niet kan verklaren. Het is natuurlijk meer een gevoel. Gezelligheid. De laatste tijd merk ik dat ik in de gesprekken die ik voer met mensen die zowel uit als van buiten Den Helder komen heel snel en simpel overschakel naar het ‘Den Helder is echt kut’-onderwerp. Het is ook heel makkelijk om te zeggen dat het hier echt heel kut is, want het is nog steeds wel zo dat het in de gemeente hier een sport is om leuke, nieuwe ideeën de grond in te trappen om er vervolgens nog even overheen te pissen en er het liefst ook nog even op te spugen. Dat zijn een beetje de eigenschappen die iedere echte ‘jutter’ van nature in zich heeft.

‘Ik weet niet wat er de laatste tijd aan de hand is, maar het lijkt wel alsof het steeds vaker gewoon gezellig is in Den Helder.’

Dat is eigenlijk waar ik naartoe wil hier. Ik heb dit weekend twee avondjes uitgaan in Den Helder meegepakt. We hebben het dan over de vrijdag en de zaterdag. En potverdikkie wat was het eigenlijk leuk! Ik denk dat de alcohol een grote rol speelt in het geheel, maar vriendjes zijn natuurlijk ook redelijk nodig. Gewoon ouderwets zuipen en er verder niet bij stilstaan dat we dat in Den Helder aan het doen zijn. Dan beland je uiteindelijk in een stad waar ze café’s hebben waar gerookt wordt en corona’s met een limoentje in de hals worden geserveerd. Vervolgens knal je met z’n allen een tekkielja naar binnen, waarna je door de plenzende regen naar de uitgaanstempel van Den Helder stapt. Daar jas je nog zo’n tekkielja naar binnen en besluit je met alleen nog maar Amstelbiertjes van de tap. Ondertussen ben je zo bezopen als een aap en heb je echt de avond van je leven. De mensen waarmee je de stad bereikte zijn nog steeds om je heen en ook net zo ‘zat’ (Jonas Latte, 2008)  als jij. Uiteindelijk wordt er met allerlei mensen gepraat (geschreeuwd?) en zo nu en dan een subtiel sms’je verstuurd. Zo hoort het en zo gaat het de laatste tijd. Ik klinkt echt als een ouwe lul, maar ik heb wel gelijk. Party’en in Den Helder is nog best leuk.

Om 1 uur ’s nachts naar Schiphol rijden om veel te dure koffie van Starbucks te halen is trouwens los van dat hele uitgaansverhaal ook echt goed.

Amen

Tweet This Post